Michael Cunningham

Huis aan het einde van de wereld

Een meeslepend en onvoorspelbaar leven dat is wat Jonathan en Bobby zich wensen, maar dat kan niet zomaar bereikt worden in het Cleveland, Ohio van de begin jaren zeventig. Jonathan vertrekt als eerste naar New York, waarop Bobby – zowel zijn ouders als zijn oudere broer zijn op dramatische wijze om het leven gekomen – intrekt bij Jonathans moeder Alice. Vanuit wisselend ik-perspectief beschouwt Michael Cunningham in zijn tweede roman de dromen en ambities van de kinderen van de jaren zestig; en onbeschadigd blijven ze niet. Jonathan is openlijk homoseksueel; Bobby niet. Als Bobby zich na acht jaar bij Jonathan voegt woont de laatste samen met de elf jaar oudere Claire en heeft hij een fysieke relatie met Erich. Claire wil een kind van Jonathan, maar Bobby wordt uiteindelijk de biologische vader van Rebecca. Bobby's fascinatie voor Woodstock brengt de onconventionele familie naar het landelijke stadje, waar Jonathan en Bobby een restaurant beginnen. Cunningham plaatst in het schitterende Huis aan het einde van de wereld vraagtekens bij de rol van de traditionele familie en de standaard man-vrouwrelatie. Houden gecompliceerde relaties stand in een immer veranderende wereld? En vind je daar – in het huis aan het einde van die wereld – die familiare geborgenheid waar we uiteindelijk allemaal naar verlangen? Huis aan het einde van de wereld is in 1990 zonder meer een belangwekkende roman.

© 1990 / Nederlandse vertaling Uitgeverij Agathon © 1992

Verder aanbevolen Cunningham-leesvoer: ♦ Bloedverwanten (1995) ♦ Stralende dagen (2005) ♦ Bij het vallen van de avond (2010)